Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Πισιδίας, ὑπέρτιμε καί ἔξαρχε Σίδης καί Ἀτταλείας, ἐν
Ἁγίῳ Πνεύματι ἀγαπητέ ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς ἡμῶν Μετριότητος κύριε Ἰώβ,
χάρις εἴη τῇ ὑμετέρᾳ Ἱερότητι καί εἰρήνη παρά Θεοῦ.
Χαιρετίζομεν ὁλοθύμως τάς ὑπό τῆς καθ᾿ ὑμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
διοργανουμένας δύο πνευματικάς ἐκδηλώσεις, ἤτοι τό Β’ Συνέδριον Νεολαίας μέ θέμα
«Ὁ Χριστός ὡς τρόπος διά μίαν αὐθεντικήν σχέσιν», καθώς καί τήν Ἱεράν Σύναξιν τοῦ
Ἱεροῦ Κλήρου αὐτῆς, ἀφιερουμένης εἰς τό «Mυστήριον τῆς Ἐξομολο-γήσεως»,
ἐπαινοῦντες τήν ὑμετέραν φίλην Ἱερότητα διά τάς πρωτοβουλίας αὐτάς καί εὐχόμενοι
λυσιτελῆ καί εὔκαρπον τήν διεξαγωγήν τῶν δύο Συνάξεων. Ἰδιαιτέραν εὐλογίαν
θεωροῦμεν τήν πρόσκλησιν, ὡς κεντρικοῦ ὁμιλητοῦ, τοῦ Ὁσιολογιωτάτου
Ἱερομονάχου Νικολάου Σαχάρωφ, ἀδελφοῦ τῆς Ἱερᾶς Πατριαρ-χικῆς καί
Σταυροπηγιακῆς Μονῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου Ἔσσεξ.
Ἡ νεότης εὑρίσκεται εἰς τό ἐπίκεντρον τῆς ποιμαντικῆς μερίμνης τῆς
Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία, ὡς θεοπνεύστως ἀπεφάνθη ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς
Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (Κρήτη, 2016), προσφέρει εἰς αὐτήν «ὄχι ἁπλῶς “βοήθειαν”,
ἀλλά τήν “ἀλήθειαν” τῆς θεανθρωπίνης καινῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς», καλοῦσα τούς νέους
καί τάς νέας «νά συνειδητοποιήσουν ὅτι εἶναι φορεῖς τῆς μακραίωνος καί
εὐλογημένης παραδόσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ταυτοχρόνως δέ καί οἱ
συνεχισταί αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι θά διαφυλάσσουν θαρραλέως καί θά καλλιεργοῦν μέ
δυναμισμόν τάς αἰωνίους ἀξίας τῆς Ὀρθοδοξίας διά νά δίδουν τήν ζείδωρον
χριστιανικήν μαρτυρίαν» (Ἐγκύκλιος, § 8).
Ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι, ἀνεκηρύξαμεν τό 2020 «ἔτος ποιμαντικοῦ ἀνακαι-
νισμοῦ καί ὀφειλετικῆς μερίμνης διά τήν νεολαίαν», ὑπογραμμίσαντες ὅτι πυρῆνα τῆς
Ποιμαντικῆς τῶν νέων ἀποτελεῖ «ἡ βίωσις καί ἡ κατανόησις τοῦ νοήματος τῆς
χριστιανικῆς λατρείας, τοῦ κοινοτικοῦ καί ἐσχατολογικοῦ χαρακτῆρος της», καθώς καί
«ἡ συνειδητοποίησις ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι σωματεῖον Χριστιανῶν, ἀλλά “Σῶμα
Χριστοῦ”» (Πατριαρχική Ἀπόδειξης ἐπί τοῖς Χριστουγέννοις 2019). Διά τῆς
προσωποκεντρικῆς καί τῆς διαλεγομένης Ποιμαντικῆς ἡ Ἐκκλησία δύναται νά
προσελκύσῃ τήν νεότητα, ἡ ὁποία ἀναζητεῖ πάντοτε ἀνθρώπους ἐμπιστοσύνης,
γνησιότητα, σχεσιακόν περιβάλλον καί ἀγάπην ὡς ἔκφρασιν ἀληθοῦς ἐλευθε-ρίας.
Αὐτή ἡ ἐλευθερία εἶναι τό δῶρον τοῦ Χριστοῦ πρός τούς πιστούς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ Του,
ἡ ὁποία εἶναι καί λειτουργεῖ ὡς «ὁ κατ᾿ ἐξοχήν χῶρος τῆς ἐλευθε-ρίας».
Ἀποκατάστασιν εἰς τήν χριστοδώρητον ἐλευθερίαν ἀποτελεῖ ἡ ἄφεσις
ἁμαρτιῶν, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τούς μετανοοῦντας καί προστρέχοντας εἰς τό
Μυστήριον τῆς Ἐξομολογήσεως. «Μετάνοιά ἐστι ἀνάκλησις βαπτίσματος, συνθή-κη
πρός Θεόν δευτέρου βίου, θυγάτηρ ἐλπίδος καί ἄρνησις ἀνελπιστίας», γράφει ὁ
Ἰωάννης τῆς Κλίμακος. Ὁ Ἰσαάκ ὁ Σύρος ἀποκαλεῖ τήν μετάνοιαν «ἀναγέννησιν
δευτέραν ἐκ τοῦ Θεοῦ», καί προσθέτει: «Χάρις μετά χάριν μετά τό βάπτισμα ἡ
μετάνοια ἐδόθη τοῖς ἀνθρώποις». Ἡ δέ ἐξομολόγησις εἶναι «πρᾶξις καθολικῆς
ἀναφορᾶς πρός τόν Θεόν». Ἡ ἄφεσις, τήν ὁποίαν λαμβάνει ὁ ἐξομολογούμενος, εἶναι
γεγονός θεραπευτικόν, ἀποβλέπει εἰς τήν «καινότητα ζωῆς» καί δέν ἔχει δικανικήν
ὑφήν.
Μετά τοιούτων σκέψεων, εὐχόμενοι ἅπαξ ἔτι πᾶσαν ἐπιτυχίαν εἰς τάς δύο
πνευματικάς ἐκδηλώσεις τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πισιδίας, ἐπικαλούμεθα ἐπί πάντας
τούς συμμετέχοντας τήν πλουσιόδωρον χάριν καί τό ἀμέτρητον ἔλεος τοῦ
πανσθενοῦς, παντεπόπτου καί παντελεήμονος Θεοῦ, Οὗ τό ὑπεράγιον ὄνομα εἴη
εὐλογημένον ἀπό τοῦ νῦν καί ἕως τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν.
,βκε´ Νοεμβρίου ζ´
† Κωνσταντινουπόλεως αγαπητός εν Χριστώ αδελφός Βαρθολομαίος
