Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,
Διά μίαν εἰσέτι ἱεράν ἡμέραν Σᾶς καλωσορίζομεν, σεπτέ Προκαθήμενε τῆς Ἐκκλησίας, εἰς τόν πάνσεπτον τοῦτον οἶκον τῆς Θεοτόκου, εἰς τήν «νέαν Σωζόπολιν»· ἐδῶ, εἰς τά ὄρη τοῦ Μαχμουτλάρ τῆς ἱστορικῆς καί εὐλογημένης Ἀλάνιας, ὅπου, ὅπως καί κατά τό παρελθόν, ἱερουργεῖται τό θαῦμα τῆς Παναγίας τῆς Πισιδιωτίσσης.
Καί τό θαῦμα τῆς Παναγίας μας ἱερουργεῖται συνεχῶς καί ἀεννάως τόσον πρός τούς πιστούς Ὀρθοδόξους χριστιανούς, ὅσον καί ίδιαιτέρως πρός τόν τόπον, τόν ὁποῖον ἡ Χάρις της τόν καθαγιάζει, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐνεργεῖται ἐδῶ τό «ὑπέρ νοῦν καί λόγον» τῆς «ἐν πρεσβείας ἀκοιμήτου Θεοτόκου καί προστασίαις ἀμεταθέτου ἐλπίδος». Μήπως ἆραγε δέν εἶναι θαῦμα τῆς Παναγίας ἡ παρουσία τῆς ἑστίας ταύτης τῆς Χάριτος εἰς τήν Ἀλάνιαν καί εἰς τόν ἐμφυτευθέντα ὑπό τοῦ Κυρίου ἐνταῦθα λαόν τοῦ Θεοῦ. Ἀληθῶς ὡς ἀνεξερεύνητα τά κρίματά Του καί ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοί καί βουλαί Αὐτοῦ.
Θαύματα ἐκτελεῖ ἡ Παναγία, ἀγάπης Κυρίου χάριν. Τά ἐκτελεῖ δέ εἰς ὅσους προσέρχονται μετά πίστεως, ἐλπίδος καί ἀγάπης. Ἄλλωστε μέ αὐτάς τάς ἀρετάς καί μέ τόν φόβον τοῦ Κυρίου προσερχόμεθα εἰς τήν Χάριν της, καί μεταλαμβάνομεν πίστιν, ἐλπίδα, ἀγάπην, ἄνευ τῶν ὁποίων οὔτε τό θαῦμα ἐνεργεῖται, οὔτε αγαθόν τι δύναται νά προέλθῃ.
Μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως, ἐλπίδος καί ἀγάπης, Σᾶς ὑποδεχόμεθα σήμερον, Παναγιώτατε, ὁ Ὁποῖος προσήλθατε καί λαμπρύνετε τήν ἑορτήν τῶν ἑορτῶν καί τήν πανήγυριν τῶν πανηγύρεων τῆς Ἀλάνιας.
Ἡ λαμπρότης αὕτη ἔτι ἐπαυξάνεται δι᾽ἡμᾶς τούς ὀρθρίζοντας καί γρηγοροῦντας ἐπί τῶν ἰχνῶν τῆς ἱστορίας, τήν ὁποίαν ἱστορίαν Ἐσεῖς, Παναγιώτατε, διά τοῦ ἀλήστου μνήμης προκατόχου μου Μητροπολίτου Σωτηρίου, άναστήσατε καί τήν καταστήσατε λαμπράν καί ἔνδοξον. Διότι, Ἐσεῖς ἐζωοποιήσατε τά ξηρά ὀστᾶ, καί τά μεταβάλετε είς ζῶντα καί εὐκληματοῦντα κλήματα τῆς ἀειζώου Ἀμπέλου, τῆς Μητρός μας Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Καί ἤδη παρῆλθε δεκαετία ἀπό τῆς ἱδρύσεως τῆς εὐλογημένης Κοινότητος μας αὐτῆς ἐκ τοῦ μηδενός. Καί νῦν καθορᾶτε, Παναγιώτατε, τήν ἱστορίαν εἰς τά προσωπα ὅλων μας, φαιδρύνετε τάς καρδίας μας, παρέχετε δέ ἀναψυχήν εἰς τούς κεκοιμημένους πατέρας καί ἀδελφούς μας, γνωστούς καί ἀγνώστους, μάρτυρας ἐν ποικίλοις σταδίοις τελειωθέντας, τούς ἀναμένοντας ἐπί αἰῶνα τήν ἐκπλήρωσιν τῆς ἐπαγγελίας, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς λύτρωσιν ἐκ τοῦ θανάτου καί τῆς φθορᾶς, ὅσων προπατόρων καί πατέρων μας αὐλίζονται ἐν ταῖς ἡτοιμασθείσαις ἑκάστῳ καί ἑκάστῃ ἐξ αὐτῶν μονάς ἐν τοῖς οὐρανίοις θαλάμοις.
Ἀσφαλῶς δέν λανθάνει τόν ἀκοίμητον ὀφθαλμόν τοῦ Κυρίου μας καί τῆς Παναγίας Μητρός Του, ὅτι ἡ παρουσία τῆς Παναγιότητός Σας διά μίαν εἰσέτι φοράν κατά τούς ἑορτασμούς τῆς σημαδιακῆς ταύτης ἐπετείου καί ἑορτῆς τῆς Ἁγιοτόκου καί μαρτυροτόκου Πισιδίας ἀποτελεῖ εὐλογίαν καί ἀναγνώρισιν τῶν ἀκαμάτων προσπαθειῶν τοῦ Σωτηρίου Ἀρχιερέως καί τῶν πολλῶν ἀνωνύμων καί ἐπωνύμων συνεργατῶν του, μεταξύ τῶν ὁποίων μνημονευταῖοι Θεολόγος Χρυσανθακόπουλος ὁ Ἁγιορείτης, ἡ κυρία Emine Koçak, οἱ γενναιόδωροι φίλοι τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πισιδίας ἐξ Ἑλλάδος κυρίως, ἀλλά καί εὐρύτερον.
Εὐλογήσατε, Παναγιώτατε, τό ἔργον τῆς δεκαετίας, τό ὁποῖον ἐπετελέσθη καί ἐπιτελεῖται. Εὐλογήσατε τούς κόπους καί τάς θυσίας τῶν ποσενεγκάντων καί προσφερόντων δῶρα τίμια, ἄλλον χρυσόν καί λίβανον καί σμύρναν, εἰς τό οἰκοδόμημα τῆς Παναγίας τῆς Πισιδιωτίσσης. Εὐλογήσατε τόν ταπεινόν ποιμένα, τόν Ἱερατικῶς Προϊστάμενον δραστήριον καί θεοφιλῆ π. Κωνσταντῖνον, πού ἀναλίσκεται εἰς ἔργον διακονίας νυχθημερόν, καί τό θεοφιλές ποίμνιόν Σας ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καί ἐνισχύσατέ μας διά τῶν θεοπειθῶν εὐχῶν Σας, διά νά ἱστάμεθα σταθεροί ἐπί τῆς πέτρας ταύτης τοῦ χρέους καί τῆς εὐθύνης μας.
Εἰς πολλά ἔτη, Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα!
